بانە شیروان
تۆ فریشتەی بەهارێ بووی منیش نەغمەی گەڵاڕێزان چاک ئەزانم کە گوڵ نابێ بە هاودەمی وەرزی خەزان ئەی بۆ هاتی وەکوو خۆری چاو بە نازی لای ئێوارە کە ئەتزانی لەسەر کۆچی ئۆقرە ناگری لەم هەوارە تۆ لە خەونی منا نەبووی کە چی هاتیه ناو چاومەوه وەکوو گڕی شەڕابی سوور ڕژایته نێو هەناومەوه بۆ کوێ ئەڕۆی نیگاکانت له ناو چاوما لە دڵمایه ئەو ڕۆژانەی بێ تۆ هەمن زۆر جار خۆریان لێ هەڵنایه من پەنجەرەی ژوورەکەشم باوەش به با ناکاتەوه هەر تەنیایی دەستم ئەگرێ و بەرەو لای خۆی ئەمباتەوە دڵم وەکوو ئاوێنەیەک خەمێکی وێڵ دایپۆشیوە عومرم وەکوو تاقەدارێک تا دواگەڵای هەڵوەریوه
To firîştey beharê bûy minîş nexmey gelarêzan Çak ezanim ke gul nabê be hawdemî werzî xezan Ey bo hatî wekû xorî çaw be nazî lay êware Ke etzanî leser koçî oqre nagrî lem heware To le xewnî mina nebûy ke çî hatîh naw çawmewh Wekû girî şerabî sûr rijaytih nêw henawmewh Bo kwê eroy nîgakanit lih naw çawma le dilmayh Ew rojaney bê to hemin zor car xoryan lê helnayh Min pencerey jûrekeşim baweş bih ba nakatewh Her tenyayî destim egrê û berew lay xoy embatewe Dilim wekû awêneyek xemêkî wêl daypoşîwe Umirim wekû taqedarêk ta dwagelay helwerîwih