سیماڤ حوسەین
دگۆتن کا ئەڤینا تە م گۆ ژ هێلینا دل فریا من نەهێلا کەس بزانە جیهانێ دەڤ ژ مە بەردا دەرەو بوو هەزکرن لاوۆ چوویینا تە مرن دا من تە خوە رزگار ئوو ئازا کر چ زۆر ئە بێ تە مانا من تو بوویی رۆژ ئوو ئەز باران قەدەر تاری، رەش ئە دەوران پەرپەرۆک ئم ئێدی بەس ئە دسۆژم، من نەبە تۆفان نها دۆستێ گرینا من خەیال ئوو هزر ئوو بیرا تە سیا خەم سەر ژیانا من هەرە رۆنی بە رێیا تە کەتم داوا ئەڤینەک سار تە من ئستاند وەلات ئوو وار تو فریا ، وەک کەڤۆک لاوۆ ژ دووری تە مرم سەد جار تو بوویی رۆژ ئوو ئەز باران قەدەر تاری، رەش ئە دەوران پەرپەرۆک ئم ئێدی بەس ئە دسۆژم، من نەبە تۆفان
Digotin ka evîna te Mi go ji hêlîna dil firya Min nehêla kes bizane Cîhanê dev ji me berda Derew bû hezkirin lawo Çûyîna te mirin da min Te xwe rizgar û aza kir Çi zor e bê te mana min Tu bûyî roj û ez baran Qeder tarî, reş e dewran Perperok im êdî bes e Disojim, min nebe tofan Niha dostê girîna min Xeyal û hizr û bîra te Siya xem ser jiyana min Here ronî be Rêya te Ketim dawa evînek sar Te min istand welat û war Tu firya , wek kevok lawo Ji dûrî te mirim sed car Tu bûyî roj û ez baran Qeder tarî, reş e dewran Perperok im êdî bes e Disojim, min nebe tofan