Ata Ahmad
سینەی پڕ ئاهم هەورێ تیا ئەگری لە چاوانمەوە باران داناکا عومریش بەفری بە هەتاوێکە هەر ئەبێ بە شوێن مردنا ڕاکا کێ بێ پاییزی دڵەی ئاوارەم بنێتە کۆشی فرمێسکی بەهار کەشتییەکی وێڵ لە دەریای تووشا تۆ بڵێی ڕۆژێک بگات بە کەنار تۆ بڵێی ڕۆژێک بگاتە کەنار بۆ شادمانی زۆر کورتە تەمەن بۆ کوێرەوەریی نابڕێتەوە چۆن گڕ ناگرێ بەفری بەر هەتاو خۆ دوای چەند ساتێک هەر ئەتوێتەوە ئای چەندە مەیلم لە گریانێکە دڵ و جەرگمی تیا بتوێتەوە تەنیام و تەنیا کەس نییە باوەشی بۆ ئەم ئازارەی من بگرێتەوە
Sîney pir ahim hewrê tya egrî Le çawanmewe baran danaka ’umrîş befrî be hetawêke Her ebê be şwên mirdina raka Kê bê payîzî diley awarem Binête koşî firmêskî behar Keştîyekî wêl le deryay tûşa To bilêy rojêk bigat be kenar To bilêy rojêk bigate kenar Bo şadmanî zor kurte temen Bo kwêrewerîy nabrêtewe Çon gir nagrê befrî ber hetaw Xo dway çend satêk her etwêtewe Ay çende meylim le giryanêke Dil û cergimî tya bitwêtewe Tenyam û tenya kes nîye baweşî Bo em azarey min bigrêtewe